Kunstenaar Anco Wigboldus wilde met deze tekening een historisch beeld geven van de situatie in de achttiende eeuw

De borgheer: “Voorwaar, u heeft er iets moois van gemaakt, mijn beste Wigboldus. Maar er moet mij toch één ding van het hart.”
De kunstenaar: “Ja, mijnheer?”
De borgheer: “Heeft u wel iets gedaan met de tekeningen en de kaarten die ik u van de borg heb meegegeven? Het heeft mij verduiveld veel tijd gekost de documenten boven water te krijgen.”

De kunstenaar: “Welzeker, mijnheer.”
De borgheer: “Maar uw weergave van de borg en het park wijkt sterk af van de hedendaagse situatie. Het beoogt een moment van lang geleden te verbeelden.”
De kunstenaar: “Precies, mijnheer. Mijn voorstelling wil verbeelden. Het wil geenszins de zichtbare werkelijkheid registeren. Daar ben ik kunstenaar voor, mijnheer.”
De borgheer: “Touché, mijn beste Wigboldus. U heeft volkomen gelijk. Het is waarlijk een fraai kunstwerk geworden.”

Kunstenaar Anco Wigboldus (1900-1983) wilde met deze tekening een historisch beeld geven van de situatie in de achttiende eeuw. Hij doet dat in vogelvluchtperspectief en laat de vroegere formele Franse aanleg van het grote park zien. Heel precies tekent hij de kaarsrechte middenas en de schuine zichtassen, de bomenrijen en de ronde vijvers. De borg zelf vereeuwigt Wigboldus naar het voorbeeld van de borgenkaart van Beckeringh uit circa 1770.  Het huis heeft dan stijlvol versierde gevels, torentjes en een poortgebouw bij de ophaalbrug. Tegenover de boerderij aan de linkerkant van  het voorplein staat symmetrisch aan de rechterkant het koetshuis.

De laatste borgheer werkte van harte mee aan deze historische reconstructie en liet Wigboldus oude tekeningen en kaarten zien. Maar Wigboldus bleef vooral artiest. Veel details tekende hij correct, maar hij wilde er ook een sfeervolle tekening van maken en vulde daarom zaken naar eigen inzicht aan. Hij vervaardigde de tekening met inkt en werkte deze subtiel af met zachte waterverftinten.

Op het moment dat verzamelaar Jan Menze van Diepen de tekening kocht, kon hij niet weten dat zijn kunstcollectie jaren later, vanaf 1994,  een vaste verblijfplaats zou krijgen bij de Fraeylemaborg…

Hoge resolutiefoto's Download object

Deze pagina delen facebook twitter pinterest Embed