De souplesse van een rotsblok
We kennen allemaal de beelden van duikers die zich even soepel en behendig als een vis onder water voortbewegen. Het lijkt dan ook haast ondenkbaar dat het duikerspak in de collectie van het Muzeeaquarium nog tot ongeveer 1965 is gebruikt. Een pak dat in model, gewicht en souplesse vergelijkingen oproept met een rotsblok.
Hoe het werkte: helm, pomp en gewichten
Het duikerspak van het Muzeeaquarium is een door de Provinciale Waterstaat van Groningen gebruikte uitrusting voor onderwaterwerkzaamheden. Het bestaat uit een waterdicht canvas pak (later werd ook rubber gebruikt) met daarbij een helm, schoenen en een gewicht op de borst en rug. Met de luchtpomp, door één of twee man te bedienen, werd lucht door een slang naar de helm gepompt, zodat de duiker kon ademhalen.
Communicatie tussen duiker en wal
De duiker kon met een lijn signalen geven aan de bedieners van de pomp. Ook was er een telefoonverbinding tussen duiker en wal. Het pak was bewust zwaar van gewicht, om te voorkomen dat de duiker anders telkens zou komen bovendrijven. Het totale gewicht van het pak bedraagt 85 kg, de schoenen wegen elk 8,5 kg, net als het borst- en rugstuk. Men kan met zo'n pak duiken tot 12 meter diepte.
